Aylık arşiv: Temmuz 2010

önlüğümün yakası kadar temiz olmamıştır hiçbir beyaz ve ellerin kadar şifa senin sesin gecelerin karanlığındaki ışıktır boynuma dolanmış bir çiçektir nefesin

uyutup gecenin karanlığına teslim ettiğim gözlerin bulutların arasında açtı yine bu sabah…

düş veya gerçek sırtımda bir yük dünyadan büyük

kaçak gülümsemeler seni dinler sen açarsın gözünü o seni süzer bir bakış mesafesinde iki kelime hecesinde bir kalp sızısında bastırırsın o harlandıkça gömersin boş bulduğun toprağa gömdükçe diner sen gömdükçe derine o sessizce sana döner

Bakma göremezsin. Araya kendini sen koyacaksın. Yaşamın köşe taşları arasında ezilmene gerek yok. Taş ol ez. En azından bir sonuç geçer eline. Anlamamış gibi bakma tam karşındaki satırlara. Onlar biçimsiz şekiller, onlara anlam veren biziz. Onları bir araya getiren, eğen … Okumaya devam et →

göğüs kafesimde atıp duran kalp yerine ağırlığı olmasa tutsaklığın, atan ben olurdum senin kalbin yerine sana can vermek için…